به گفته محمدی، «برنامهریزیهای مدیریت آب بر الگوهای قدیمی متکی بود؛ مثلاً بارندگی سالانه ۲۵ سانتیمتر و تبخیر تا ۱.۵ متر فرض میشد، درحالیکه مطالعات جهانی نشان داد این الگوها دیگر معتبر نیستند. بااینحال، مسئولان همچنان با همان روشهای منسوخ برنامهریزی کردند.»